Sancheryb – król który zburzył Babilon

W czternastym roku panowania króla Hiskiasza wyruszył Sancheryb król asyryjski, przeciw wszystkim warownym grodom judzkim i zdobył je.” 2 Księga Królewska 18,13

Sancheryb  pojawia się w Biblii w 2 Księdze Królewskiej (18,13-36 opis oblężenia Jerozolimy; 19,16-20-36) 2 Księdze Kronik 32,1-23; Księdze Izajasza 36 i 37 rozdziale.

 

Król Sancheryb prowadzący kampanię wojenną – scena z reliefu z pałacu w Niniwie

 

Jego imię występuje też pod takimi postaciami jak Sennacherib, Sanncherib.  Przetłumaczone znaczy „bóg Sin wyrównał stratę braci”. Możemy przypuszczać, że był on jedynym pozostałym przy życiu męskim potomkiem króla Asyrii Sargona.

Nasz bohater wstąpił na tron w 704 r p.n.e.Wkrótce po objęciu władzy przeniósł stolicę do Niniwy, a ta pozostała nią aż do upadku imperium asyryjskiego. Miasto dostało nowe mury obronne, kanały, akwedukt, wytyczono nowe ulice, zbudowano ogromy pałac dla władcy, otoczony ogrodami, które ze względu na różnorodność roślin tam rosnących oraz ich ilość można uznać za swego rodzaju starożytny ogród botaniczny. O tych cudach Niniwy napisze innym razem. Jako ciekawostkę powiem, że w południowym Iraku są takie miejsca gdzie woda do osad jest doprowadzana kanałami wytyczonymi i zbudowanymi przez tego króla.

Jego panowanie nie należało do spokojnych i pokojowych. Niepokoje w państwie pojawiły się kilka lat po objęciu władzy przez Sancheryba. Zaczęło się od rebelii w Babilonie. Jej dawny władca, Merodachbaladan, który był wiernym poddanym Sargona, ojca Sancheryba, zapragnął odzyskać władzę. Zbudował koalicje antyasyryjską. Niepokoje w imperium były na rękę Egiptowi. Wsparł rebelię namawiając do przystąpienia do koalicji królów fenickich Sydonu, Aszkalonu i Ekronu oraz Ezechiasza króla Judy.

Początkowo wydawało się, że bunt  zostanie szybko uspokojony. Babilon został migiem odbity przez Asyryjczyków. O ile samo miasto zostało oszczędzone to pozostałe miasta i osady chaldejskie zdobywano, ograbiano i zburzono ich  umocnienia.

W 701 r p.n.e. rebelia antyaysyrjska mająca wesprzeć działania Merodachbaladan wybuchła w Judei i miastach Filistynów. Nie będę tu rozpisywać się o rządach mądrego skądinąd króla jakim był Ezechiasz i o jego głupiej decyzji poparcia Babilończyków. Poświęcę temu oddzielny wpis.

w 701 r p.n.e. Sancheryb najechał ziemię judzką i filistyńską. Miasta Judy zostały zdobyte i zniszczone. Zdobył między innymi Lakisz.  Do dzisiaj można oglądać resztki rampy jaką usypali Asyryjczycy by zdobyć miasto. Sceny zdobywania miasta Sancheryb uwiecznił na ścianach swojego pałacu w Niniwie. Widać tam również co Asyryjczycy robili z pokonanymi wrogami. Jerozolima, którą oblegano (o tym czytamy w Izajaszu i 2 Księdze Królewskiej) ocalała za cenę ogromnego trybutu, a królestwo straciło część zdobytych i podporządkowanych sobie wcześniej ziem filistyńskich, zniszczono 46 miast judzkich, uprowadzono 200 150 ludzi, których Asyryjczycy przesiedlili na nowe ziemie, w głębi imperium. Taka taktyka podporządkowywania sobie ziem przez masowe deportacje ludności ją zamieszkującej była często stosowana w Asyrii. Po niej przejęła ją Babilonia, a w czasach nam współczesnych na masową skalę wykorzystywał Stalin.

Swój sukces uwiecznił asyryjski król na cylindrze. Opisał kampanie, zdobycze itp. Cylinder kupił w 1830 roku brytyjski konsul Colonel R. Taylor podczas wizyty w Nebi Yunus . Obecnie znajduje się on w British Museum.

 

Cylinder Taylora
Image by David Castor

 

Udana kampania w Judzie niestety nie zapewniła spokoju Sancherybowi.  Ze względu na ponowny wybuch rebelii w Chaldei armia asyryjska musiała wracać do kraju. A działo się nieciekawie w Babilonie. Elamici zajęli ponownie Babilon i uprowadzili najstarszego syna Sancheryba, który został przez ojca posadzony na tronie tego miasta. Elam i siły rebeliantów starły się ostatecznie z wojskiem Asyryjskim w 692 r p.n.e nad rzeką Dayala. Bitwa była rzezią. Ogromne straty poniosły wszystkie strony .Sancheryb twierdzi, że to on zwyciężył ale to nie do końca prawda patrząc na straty w ludziach, utratę pierworodnego, nieuspokojoną rebelię oraz fakt, że to Asyryjczycy się wycofali, a nie Elamici.

Trzy lata później Elam musiał zająć się swoimi sprawami i był to dogodny czas by ostatecznie rozprawić się z Babilonem. Sancheryb oblegał kilka miesięcy miasto. W końcu umierające z głodu padło. Gdy go zdobył zniszczył wszystko. Domy, pałace, mury obronne nawet świątynie legły w gruzach,  a mieszkańców wybił. Takie potraktowanie świątyń uznano za akt świętokradztwa. Po tym zwycięstwie ruszyli Asyryjczycy na południe, na Egipt. Ich wojska zostały jednak zatrzymane przez wieści o odsieczy z jaką ciągnie do Egiptu wojsko etiopskie oraz jak pisze Herodot, przez myszy które jak plaga napadły obozy Asyryjczyków i zjadały co tylko się dało. Zniszczeniu uległy kołczany, uprzęże, pasy, łuki i to wszystko co nie było z metalu. Flawiusz mówi o dżumie która dziesiątkowała wojsko asyryjskie pod Jerozolimą. Biblia o 185 000 zabitych przez anioła żołnierzy Sancheryba. Znane nam źródła asyryjskie milczą o tej klęsce co wydaje się zrozumiale.  

Niedługo po tych wydarzeniach w 681 r p.n.e. król zginął zamordowany prze swoich synów niezadowolonych z faktu, że dziedzicem tronu został najmłodszy z nich.

4 komentarze

  • Brecht 3 października, 2012 at 06:16

    Te robaczki na cylindrze to pismo? Wygląda jak jednolita plecionka jakiegoś kosza 😉 Ciekawy artykuł! Gratuluję pomysłu bloga, zapisuję się w grono stałych czytelników, mam nadzieję, że będą pojawiać się tematy również spoza Biblical Archeology Review 😉

    Reply
  • Podkop 3 października, 2012 at 07:19

    Witaj.
    O robaczkach jak plecionka kosza będzie za jakiś czas.
    Znajdziesz tu oparcie w materiałach IAA, The Institute of Archaeology Hebrew University, a także poglady rodem z Department of Archaeology Tel Aviv University, brytyjskich, niemieckich itp.
    Będzie o faktach – znalezisko, oraz o ich interpretacjach. Różnych interpretacjach, tych na „tak” i tych na „nie” dla opisów biblijnych

    Reply
  • Archeologia Biblijna 2 stycznia, 2013 at 03:41

    Czy dobrze zrozumiałem, że z tego co piszesz, były dwie wyprawy Sancheriba przeciwko Jerozolimie? Jedna, w której wypłacił się trybutem i druga, w której zginęło 185 tys.?

    Z tego, co rozumiem z Biblii, była tylko jedna taka wyprawa, tzn. ta pierwsza (w 14. roku panowania Ezechiasza). Trybut został jednak złożony dobrowolnie przez Ezechiasza jeszcze przed groźbą oblężenia Jerozolimy, ale wojska asyryjskie pomimo tego i tak podeszły pod miasto (kolejność wydarzeń więc inna niż piszą propagandowe kroniki Sancheryba, np. Pryzma Taylora, ale one też mówią tylko o jednej wyprawie). To wtedy anioł zabił 185 tysięcy, co Flawiusz (na podstawie Beressosa) przypisuje zarazie, a o czym (co zrozumiałe) propaganda asyryjska milczy. I w wyniku tej klęski Sancherib wrócił do Niniwy. (2 Krl 18 i 19). Natomiast ani Biblia, ani źródła asyryjskie nie mówią (chyba?) nic o jego drugiej wyprawie do Palestyny.

    I jeszcze drugi wątek. Nie ma chyba dowodów, że Ezechiasz poparł bunt Babilończyków i że przyłączył się do koalicji antyasyryjskiej z pogańskimi narodami. 2 Krl 18:7 łączy bunt Ezechiasza przeciw jarzmu asyryjskiemu z jego rozsądkiem (nie głupotą), ale to była jego decyzja i było to chyba wcześniej, jeszcza za Salmanasara, jak sugeruje werset 9.

    Pozdrawiam

    Reply
  • strona 29 października, 2014 at 01:30

    Znakomita blog naprawde – duzo sie dowiedziałem

    Reply

Komentarze trzymające się tematyki artykułów na Podkopie są publikowane niezależnie od tego, czy są pozytywne czy negatywne. Te zawierające wulgaryzmy, hejterskie, spamujące linkami niezwiązanymi z komentowaną treścią, nie są publikowane. Obrażanie innych komentujących, osoby wymienione w artykule lub mnie, autora Podkopu, zaowocuje blokadą konta.

Leave a Comment

Translate »