Jehu król w smerfowej czapce.

W British Museum można oglądać wspaniałą kolekcję asyryjskich obelisków.
Jest wśród nich Czarny Obelisk – jeden ze sztandarowych zabytków archeologii biblijnej.

 

 

Ma ponad 190 cm wysokości i 45 cm szerokości.
Wykopał go w 1846 roku, w Kalchu A.H. Layard. Znalazca czarnego monumentu,  to jeden z pionierów archeologii. Postać niezwykle barwna. Polityk i badacz, taka ciekawa mieszanka polityki i nauki, pasji, występowała w XIX wieku. Layard interesował się głównie Mezopotamią. Jemu zawdzięczamy odkrycia w Nimrud, Niniwie.
Teraz wracam jednak do obelisku.

 

rysunek

Czarny obelisk
Rysunek autorstwa A.H. Layarda

 

Został on wykuty dla upamiętnienia zwycięstw asyryjskiego króla Salmanasara III, który panował w latach od 858 r p.n.e. do 825 r p.n.e.
Na czterech ścianach obelisku pokazane są sceny składania hołdu i przynoszenia darów królowi Asyrii przez pięciu podległych mu władców.
Całość opatrzona stosowną inskrypcją.

Na drugim panelu od góry, mamy przedstawionego klęczącego na czworakach Jehu, króla Izraela, bijącego pokłon przed dumnie wyprostowanym Salmanasarem, stojącym w otoczeniu dostojników asyryjskich.
Napis oznajmia, że trybut składa Jehu, z rodu Ormiego.
Później następuje wyliczenie złota, srebra, cyny i naczyń z cennych kruszców, które asyryjski władca otrzymał. Sam Jehu jest ubrany w szatę zakończoną frędzlami.
Ma szpiczastą brodę i czapkę jak Papa Smerf.
Scena przedstawiona na obelisku miała miejsce w 841 r p.n.e.

 

Jehu, król Izraela, klęczy przed Salmanasarem III
Image by Steven G. Johnson

 

Warto zwrócić uwagę na strój Jehu – szata/tunika z frędzlami na dole, charakterystyczna broda.
Moda nie była wtedy globalna ale lokalna. Naród, nawet miasto, miało coś co je wyróżniało i pozwalało dość łatwo rozpoznać skąd dany delikwent pochodzi, jaka jest jego pozycja (dobrze urodzony, wolny, niewolnik itp.).
Zresztą jeszcze sto lat temu można było po ubraniu, fryzurze, biżuterii, dość łatwo rozpoznać pochodzenie człowieka.
Przedstawienia Hebrajczyków i innych np. Scytów, Asyryjczyków, Egipcjan, na starożytnych malowidłach czy reliefach, mają pewne cechy, pozwalające na identyfikacje przynależności etnicznej, określenie statusu społecznego przedstawionych osób.

A teraz co wiemy o królu Jehu z kart Biblii:

Był jednym z dowódców Jorama króla Izraela.
Władzę zdobył przez krwawy przewrót.
Zabił Jorama, syna Achaba.
Doprowadził do wymordowania wszystkich królewskich braci, a mord trwał aż do wybicia całego rodu achabowego.
Z ręki Jehu zginął także Achazjasz, król Judy, oraz część jego męskich krewnych.
Cała historia tego przewrotu jest opisana na kartach Biblii, w 2 Księdze Królewskiej rozdziałach 9 i 10.

Czas, który wybrał na przejęcie władzy był dość niefortunny. Trwała wojna z Chazaelem królem Aramu.
Za panowania Jehu Izrael ponosił w tej wojnie straty terytorialne.
Zresztą, w tym okresie tak Izrael jak i Juda, utrzymywały jako taką niezależność, tylko dzięki uległości wobec Asyrii i płaceniu jej królom ogromnych danin.

Na obelisku, Jehu, jest nazwany zwrotem, który można tłumaczyć jako „syn Ormiego” lub „z domu Ormiego„.
Ormi, to ojciec króla Achaba.
Wiemy zaś, że Jehu, wytłukł potomków Ormiego do nogi.
Jedyne więzy krwi jakie go z nim łączyły, to ta krew, którą kazał przelać mordując jego rodzinę.
Zwrot ten dla Asyryjczyków oznaczał prawdopodobnie tyle co -Izraelita.

Jehu panował nad Izraelem 28 lat, między rokiem 841 p.n.e. a 814 p.n.e.

W Biblii historie tego króla znajdziecie opisana w 1 Księdze Królewskiej rozdziały 19 oraz  w2 Księdze Królewskiej rozdział 9 i 10

 

Mapa_Asyrii kampania salmanasaraIII

Kampania Salmanasara III

 

 

No Comments

Komentarze trzymające się tematyki artykułów na Podkopie są publikowane niezależnie od tego, czy są pozytywne czy negatywne. Te zawierające wulgaryzmy, hejterskie, spamujące linkami niezwiązanymi z komentowaną treścią, nie są publikowane. Obrażanie innych komentujących, osoby wymienione w artykule lub mnie, autora Podkopu, zaowocuje blokadą konta.

Leave a Comment

Translate »
Close