Machaerus – twierdza w której serwowano na tacy głowę Jana Chrzciciela

Na jednym z wzgórz, które rozciągają się na wschodnim wybrzeżu Morza Martwego, wznosi się wysoki stożkowaty tell o bardzo stromych zboczach.

Machaerus

To tu, 1100 m nad poziomem Morza Martwego stała jedna z twierdz mających bronić wschodnich granic Judei przed plemionami napływającymi z terenu Arabii.

Niedaleko stąd biegł jeden z lądowych odcinków Szlaku Kadzidła ( o starożytnych szlakach tu). Warownia nazywała się Machaerus ale spotkacie się też z inną formą Macheront. Zbudował ją król Judei Aleksander Janneus (panował 103 r. p.n.e. 76 r. p.n.e.). Ten sam który zbudował basen przy sadzawce Silom (tu). Józef Flawiusz pisze, o jego brutalności. Wiemy, że ten zagorzały sadyceusz brutalnie rozprawia się z faryzeuszami. Wojna domowa trwała 6 lat. Masakrowanie faryzeuszy szło nie w setki ( kiedyś za jednym zamachem ukrzyżował 800) ale tysiące jak podczas święta Sukkot.

Zresztą cały okres panowania Aleksandra to czas wojny.

Z ciekawostek o tym władcy wspomnę o pewnym drobiazgu. Na monetach unikał przedstawiania zwierząt i ludzi. Dominowały menory, świątynia owoc granatu. Taka symbolika była zrozumiała ze względu na żydowską naukę o wizerunkach ale…

Upodobał sobie także pewien symbol. Był on obecny na monetach brązowych, tych o małym nominale, za to powszechnie występujących, a które nazwano w Ewangelii wdowim groszem.

„wdowi grosz” Aleksandra Janneusa
Zdjęcie na licencji Creative Commons
en.wikipedia.org

Symbolem tym była ośmioramienna gwiazda. Taka gwiazdka jest znana od dawna ludziom jako symbol. Znajdziecie go np. na steli z Kurkh (tu). Tak, to symbol Isztar.

Wróćmy do fortecy o której wspomina Flawiusz w Wojnie żydowskiej i Dawnych dziejach Izraela oraz Pliniusz w Historii Naturalnej.

Zbudowana w I w. p.n.e. była światkiem rewolty żydowskiej, a w konsekwencji jej poparcia została zburzona w 57 r. p.n.e. Herod Wielki odbudował ją i od 30 r.pn.e pełniła rolę strażnicy wschodniej granicy królestwa.

Za panowania Heroda Antypasa jej znaczenie nie zmalała. Doszło w niej wtedy do wydarzeń które znajdziemy opisane na kartach Ewangelii oraz u Flawiusza.

Mt 14,3-11 Albowiem Herod pojmał Jana, zakuł w kajdany i wtrącił do więzienia dla Herodiady, żony Filipa, brata swego. Bo Jan mówił mu: Nie wolno ci jej mieć. I chciał go zabić, ale bał się ludu, gdyż mieli go za proroka. A gdy obchodzono urodziny Heroda, córka Herodiady tańczyła przed gośćmi i spodobała się Herodowi. Dlatego pod przysięgą obiecał dać jej to, czegokolwiek by zażądała. A ona za namową matki swej rzekła: Daj mi tu na misie głowę Jana Chrzciciela. I zasmucił się król, ale ze względu na przysięgę i współbiesiadników kazał jej dać. Posłał więc i kazałściąć Jana w więzieniu. I przyniesiono głowę jego na misie, i dano dziewczęciu, a ono zaniosło ją matce swojej.

Arabska nazwa tego wzgórza znaczy, nie mniej, nie więcej tylko „wzgórze ścięcia.

Później stacjonował tu rzymski garnizon, jednak wraz z wybuchem powstania w 66  r. n.e. warownia znowu była w ręku żydowskim. Twierdza padła w 72 r. n.e.

Po kilkutygodniowym oblężeniu zostały do dzisiaj ślady jak rampa, którą usypali Rzymianie by dostać się bliżej twierdzy. Budując ją musieli zasypać jeden z wąwozów. Zeloci opuścili miasto zgodnie z umową kapitulacyjną. Los mieszkańców twierdzy był tragiczny. 1700 mężczyzn zostało zamordowanych na miejscu. Kobiety i dzieci sprzedane jako niewolnicy. Twierdza zrównana z ziemią. Dosłownie!

Gdy Machaerus poddało się ostatnim przyczółkiem dogorywającego powstania została Masada.

Legion X Fretensis był tym, który dobił ostatnie punkty obrony podczas tego powstania.

W pobliżu ruin powstała wioska o nazwie Muqawir. W 1807 roku podczas swojej podróży po Arabii dotarł tu Niemiec Ulrich Jasper Seetzen i to on rozpoznał ruiny twierdzy Heroda. Archeolodzy dotarli tu w 1936, 1968 i 1973 roku.  Jednak poważne prace zostały przeprowadzone dopiero przez Franciszkański Instytut Biblijny z Jerozolimy w latach 1978-81 oraz w sezonach 1992-93 przez Izraelskie Ministerstwo Starożytności.

Co odnaleźli?

Podłogi pałacu Heroda, niewielkie fragmenty ścian. Rzymianie splantowali teren dość dokładnie.

Pod pałacem Heroda ślady starszego pałacu. Poza tym fundamenty trzech baszt, resztki murów obronnych, cysterny na wodę, resztki systemu wodnego zbierającego deszczówkę, potłuczone kolumny. Pozostałości obozu rzymskiego. We wiosce Muqawir za to zachowały się ślady  bizantyjskich kościołów z VI w.

Tu zobaczycie zdjęcia z kościoła biskupa Melechiosa, między innymi dobrze zachowaną bizantyjską mozajkę oraz nieco dalej tu zdjęcia  ruin fortecy.

 

5 komentarzy

  • panilusia 20 lutego, 2013 at 16:18

    Kurcze ciekawe to! Trochę szkoda że nie robisz podcasta tylko piszesz. Mogłabyś się wygadać i Martin by się nie wcinał

    Reply
  • Marciu 21 lutego, 2013 at 16:48

    popieram
    kiedyś na odwyku był super fajny odcinek o Jerycho i Martin chyba był głodny bo trochę gwiazdorzył i przeszkadzał
    może by tak jeszcze raz się tam podkopać?

    Reply
  • Podkop 22 lutego, 2013 at 03:23

    Na Podkopie za jakiś czas będzie seria o miastach Jozuego w tym o Jerychu.
    Forma podkopowa, czyli pisana za to ze zdjęciami, mapkami i rysunkami,

    Reply
  • zuzel 23 lutego, 2013 at 17:08

    Też jestem leniwy i by mi forma podcastu bardziej odpowiadała. Ale artykuły też mogą być. Bardzo fajnie przedstawione informacje. Dzięki.

    A tak na marginesie, to w artykule się wkradł mały błąd. Miało być chyba powstanie w 66r. n. e.

    Reply
  • Podkop 24 lutego, 2013 at 03:31

    Dzięki, oczywiście 66 r. n.e.

    Reply

Komentarze trzymające się tematyki artykułów na Podkopie są publikowane niezależnie od tego, czy są pozytywne czy negatywne. Te zawierające wulgaryzmy, hejterskie, spamujące linkami niezwiązanymi z komentowaną treścią, nie są publikowane. Obrażanie innych komentujących, osoby wymienione w artykule lub mnie, autora Podkopu, zaowocuje blokadą konta.

Odpowiedz na „zuzelCancel Reply

Translate »