Browsing Category : Historia starożytna

Kiedy żył Mojżesz?


Biblię można potraktować jako opowieść, która jest jedną wielką przenośnią lub jako rzetelne źródło historyczne.
Na Podkopie pokazuję wam miejsca, ludzi i wydarzenia opisane w niej a znane nam dzisiaj także z innych źródeł pisanych oraz ze znalezisk archeologicznych. Wiele w ostatnich 150 latach zostało już potwierdzone.
Są jednak nadal ludzie i wydarzenia bardzo ważne z punktu widzenia historii opisanych w tej księdze, jak to kiedy żył Mojżesz, które nadal nie mają bezpośredniego, pozabiblijnego dowodu, gdzie będzie wielkimi drukowanymi literami napisane na przykład „Mojżesz to właśnie ten gość znany z historii Egiptu a Józef z Biblii to ten wielmoża trzymający kasę za faraona X”.

Gryfy – mityczne stwory ciągle żywe


Wiele starych, uznawanych dzisiaj za mityczne stworzeń żyje od tysięcy lat w sztuce, mitologii i przekazach różnych ludów, należących do różnych kultur. Jednymi z tych bardzo mocno wrośniętych w ludzką pamięć są gryfy. Taki klasyczny to hybryda lwa i orła z cielskiem lwa, orlą głową i skrzydłami. Bywały jednak takie bez skrzydeł, które zamiast przednich łap lwa miały szpony drapieżnego ptaka. Wariacje były różne zależnie od miejsca i czasu, w którym je przedstawiano.

Podział dziejów na epoki: starsza epoka kamienia – paleolit


W archeologii obowiązuje podział dziejów na epoki. W skrócie to epoka kamienia, brązu i żelaza.
Każda ma cechy charakterystyczne i zamyka się w pewnym odcinku dziejów ale nie jest to sztywny podział z jasno określonymi datami początku i końca danej epoki.
Nim zacznę pisać o owych epokach zdefiniuje jedno słowo – prehistoria/prahistoria.
W sumie proste słowo, łatwo zrozumieć: coś co było przed historią.
Przed historią?

Co łączy faraona Tutanchamona i meteoryty


Postać faraona Tutanchamona budzi emocje od dnia gdy Carter otworzył jego grobowiec i z tego schorowanego młodego króla uczynił  jednego z najbardziej znanych obecnie władców starożytnego Egiptu. Zasłużył się nam , współcześnie żyjącym ludziom, przede wszystkim tym, że jego grobowca nie obrabowano. To co ukazało się oczom jego odkrywców wprawiło ich w osłupienie.

 

Skarby w grobowcu

 

A tak na marginesie to o ile dla nas Carter w 1922 roku odnalazł grobowiec i badał go, tak patrząc na to z punktu widzenia samego faraona tam pochowanego wygląda to całkiem inaczej.

Serpopardy – dinozaurowate starożytne stwory


Na palecie Narmera poza królem, pokonanymi wrogami, faraońskimi sługami i krowiogłową boginią Hator, przedstawiono dwa dziwne stwory
Są ogromne, mają długie szyje zakończone niewielkimi głowami z drugiej strony, wielkiego lwiokształtnego cielska mają długie ogony. Dziwne stwory najwyraźniej są prowadzone na smyczy przez brodatych jegomościów.
Te stworzenia są nazywane serpopardami. To zlepek słów wąż+lampart. Jak dla mnie nazwa nietrafiona, bo cielsko ani węża ani lamparta a pysk lwi.

Hetyci – na początek abc


Hetyci to lud, który właściwie do końca XIX wieku był uznawany za legendarny, bo istniał tylko na kartach Biblii.

 

Dzisiaj chcę wam przedstawić tylko takie małe abc historii Hetytów i to co na ich temat przez tysiąclecia mówiło jedynie jedne źródło – Biblia.

 

Hetyta to tłumaczenie słowa Hitti, którym nazywano ten stary lud zamieszkujący Bliski Wschód.
Pojawiają się Hetyci już w opowieści o Abrahamie. Efron, od którego patriarcha kupił pole i jaskinię przeznaczoną na grób dla Sary, a w przyszłości siebie, Izaaka i Rebeki, Jakuba i Lei, to Hetyta.

Narmer – faraon, który zjednoczył Egipt


Narmer to imię jednego z tych faraonów, na które trudno nie trafić czytając cokolwiek o starożytnym Egipcie.
Pojawia się w literaturze zwykle jako ten, który zjednoczył Egipt.
Wiemy o nim całkiem sporo, bo fakt jego panowania i bytności na ziemi jako władcy potwierdzają znaleziska od Nubii po Syrię.
Problem pojawia się gdy chcemy go ulokować na linii czasu starożytnego Egiptu. Zwykle przyjmuje się, że panował od 30 do 60 lat gdzieś w 31 lub 32 stuleciu p.n.e.

Insygnia faraonów – skąd się wzięło królewskie berło


Faraon, jak każdy władca nosił symbole owej władzy jaką posiada na sobie.
Królowie z bajek i ci prawdziwi kojarzą nam się zwykle z gościem trzymającym w jednym ręku berło, w drugim jabłko, mającym koronę na głowie a ramiona okryte płaszczem obszytym sobolowym futerkiem.
Poza płaszczem z sobolem reszta jest stara jak świat.

Zaraza, która zabiła Imperium Rzymskie – zaraza Antoninów


Upadek Imperium rzymskiego, to temat rzeka, wiele przyczyn, złożona sytuacja wewnętrzna i zewnętrzna.
Zgoda, ale był w dziejach Rzymu taki moment, gdy został zahamowany jego marsz, przesuwanie granicy imperium, gdy liczba ludności spadła gwałtownie o taki procent, który nie był w stanie już się odbudować nawet przez stulecie.

 

Idealny cesarski duet

 

Lata sześćdziesiąte II wieku, to dla Imperium Rzymskiego czas wojen. Władali nim wówczas dwaj cesarze Marek Aureliusz, filozof, dyplomata i strateg wielkiego kalibru oraz jego brat adopcyjny Lucjusz Werus.
Ten drugi, był na pewno dobrym wodzem i cieszącym się życiem człowiekiem, który nie stronił od uczt, zabaw i wszelkich rozrywek.
Przy swoim bracie wypada blado, ale przy Marku Aureliuszu większość wielkich cesarzy wypada blado.

Translate »