Jednorożec. Mityczne stworzenia


Jednorożec to dla współczesnych ludzi postać z bajki, bohater średniowiecznych legend, ozdoba herbów. Dla młodszych to uroczy konik z różową lub tęczową grzywą i ogonem, złotymi kopytkami oraz niewielkim rogiem na środku głowy, który przypomina mi bardziej waflowy rożek na lody niż groźną broń agresywnego zwierzaka. Jednorożce są wspominane od ponad 2000 lat. Pojawiają się w przekazach historyków, opisach podróżników.…

Czytaj dalej »

Betsaida – miasto apostoła Piotra


Na północy Izraela, rozciąga się żyzna kraina, która sięga brzegów jeziora Tyberiadzkiego. Jest to miejsce dobre dla hodowli bydła. Trawy tu było zawsze całkiem sporo. Jest duże jezioro, w którym ryb nie brakowało. Jakby tego mało biegł nieopodal stary szlak handlowy Via Maris, którym ciągnęli kupcy do Egiptu, nad wybrzeże śródziemnomorskie i do Mezopotamii.

Czytaj dalej »

Tajemna Ewangelia Marka. Apokryfy


Ewangelia Marka, która jest częścią Nowego Testamentu, powstała za życia Piotra w Rzymie. Mówią o tym Klemens Aleksandryjski i Hieronim. Jej tekst miał być autoryzowany przez Piotra. Nie zamyka on jednak wszystkich opowieści o Jezusie, jakie spisał Marek. Część z nich miała powstać już po śmierci Piotra, gdy Marek przebywał w Aleksandrii.

Czytaj dalej »

Merenptah — faraon, który walczył z Izraelem


Merenptah to faraon XIX dynastii. Objęła ona rządy nad Egiptem po ostatnim przedstawicielu — moim zdaniem — jednej z trzech najciekawszych dynastii a oznaczonej numerem XVIII. To do niej należeli, Ahmose pogromca Hyksosów, o którym pisałam w artykule, o tytule mówiącym za kogo uważam tego nietuzinkowego faraona „Ahmose I – faraon, który nie znał Józefa”, Totmes III, Hatszepsut i faraon…

Czytaj dalej »

Artemida Efeska – byt o wielu imionach


Wielka Artemida Efeska to nie do końca grecka Artemida czy rzymska Diana, o której pisałam niedawno. Tamta była dziewczęca chociaż groźna. Efeska Artemida miała silny rys matki, dawczyni życia. Imię i wiele cech co prawda dziedziczy po greckiej dziewiczej bogini Artemidzie, opiekunce życia, niosącej światło, pani przyrody. Bogini, której składano krwawe ofiary jak w Arycji czy choćby w Sparcie, gdzie…

Czytaj dalej »

Dzban Samarytanki


Samarytanka z Ewangelii Jana przyszła w środku dnia do studni, by zaczerpnąć wody. Przyniosła ze sobą odpowiednie do tego naczynie – dzban. Tak jest ono nazywane w tłumaczeniach Biblii, a w grece nosiło nazwę hydria – ὑδρία.

Czytaj dalej »

Stara bogini Artemida


Artemida i Apollo według starożytnych byli bliźniakami. Dziećmi Leto i Zeusa urodzonymi na Delos. Tam, jak i w Delfach kult rodzeństwa szedł ręka w rękę. On był bóstwem słonecznym ona lunarnym. Ta para jest różnej płci, gdy bliżej się im przyjrzeć, to mają ten sam charakter, są jakby dwoma stronami tej samej monety mającej swoje męskie i żeńskie oblicze. Bogowie…

Czytaj dalej »

Rok, w którym urodził się Jezus


Rok, w którym urodził się Jezus i wyznacza naszą rachubę czasu, dzielącą dzieje, na te przed narodzeniem Jezusa i te po nich, obliczył w połowie lat dwudziestych szóstego wieku Dionizjusz Mały (Dionysius Exiguus — pod takim łacińskim imieniem znajdziesz go w literaturze). Z jego obliczeń wynikało, że rok narodzenia Jezusa będący zarazem 1 rokiem nowej rachuby to 753 rok od…

Czytaj dalej »

Betlejem – miejsce, w którym urodził się Jezus


Betlejem to miasteczko, w którym zgodnie z przekazem Ewangelii urodził się Jezus. Mówią o tym Mateusz i Łukasz, ale nie są jedyni. Wspomina o Betlejem, jako miejscu urodzenia Jezusa także Justyn Męczennik. Wymienia nawet grotę, w której miało to się stać. Justyn to chrześcijański apologeta znany między innymi z „Dialogu z Żydem Tryfonem”.

Czytaj dalej »

Ubrania starożytnych Rzymian


Odpowiedź na pytanie jakie ubrania nosili starożytni Rzymianie, zwykle brzmi – togi! To prawda i toga do dzisiaj jest ich znakiem rozpoznawczym w sztuce, filmie, literaturze. Rzymski zestaw ubrań był jednak bogatszy, a i sama toga miała różne wersje.

Czytaj dalej »

Czarny Obelisk. Asyryjski władca, król Izraela i jednorożec


Czarny Obelisk należy do sztandarowych zabytków archeologii biblijnej. Zdobi kolekcję obelisków w British Museum i tam możesz go zobaczyć. Jak sama nazwa wskazuje, obelisk jest czarny. Kolor nadaje mu skała wapienna, z której go wykuto. Ma niecałe 2 metry wysokości i 45 cm szerokości. To nie wiele w porównaniu z obeliskami egipskimi. Asyryjskie obeliski to w zasadzie propagandowe słupy ogłoszeniowe…

Czytaj dalej »

Bucchero — czarna ceramika Etrusków


Bucchero to piękna czarna ceramika o lśniącej powierzchni, która skrywa czerń nawet w środku. Miejsca, w których się ukruszy, nadal będą czarne, lub raczej grafitowoszare. Ścianki naczyń mogą być grubsze lub cieniutkie. Ich powierzchnia bywa gładka, minimalistyczna w dekoracji a kształty powodują, że naczynia te nadal wpadają w oko kolekcjonerom i zwykłym śmiertelnikom.

Czytaj dalej »
Translate »