Tag Archives : postacie z Biblii

Kiedy żył Mojżesz?


Biblię można potraktować jako opowieść, która jest jedną wielką przenośnią lub jako rzetelne źródło historyczne.
Na Podkopie pokazuję wam miejsca, ludzi i wydarzenia opisane w niej a znane nam dzisiaj także z innych źródeł pisanych oraz ze znalezisk archeologicznych. Wiele w ostatnich 150 latach zostało już potwierdzone.
Są jednak nadal ludzie i wydarzenia bardzo ważne z punktu widzenia historii opisanych w tej księdze, jak to kiedy żył Mojżesz, które nadal nie mają bezpośredniego, pozabiblijnego dowodu, gdzie będzie wielkimi drukowanymi literami napisane na przykład „Mojżesz to właśnie ten gość znany z historii Egiptu a Józef z Biblii to ten wielmoża trzymający kasę za faraona X”.

Gryfy – mityczne stwory ciągle żywe


Wiele starych, uznawanych dzisiaj za mityczne stworzeń żyje od tysięcy lat w sztuce, mitologii i przekazach różnych ludów, należących do różnych kultur. Jednymi z tych bardzo mocno wrośniętych w ludzką pamięć są gryfy. Taki klasyczny to hybryda lwa i orła z cielskiem lwa, orlą głową i skrzydłami. Bywały jednak takie bez skrzydeł, które zamiast przednich łap lwa miały szpony drapieżnego ptaka. Wariacje były różne zależnie od miejsca i czasu, w którym je przedstawiano.

Pieczęć króla Ezechiasza – małe a cieszy.


Ezechiasz zwany też po polsku Hiskiaszem to jeden z największych władców Judy. Był synem Achaza.
Panował pod koniec VIII wieku p.n.e. w Judzie. Był mądrym królem, któremu przyszło żyć w ciężkich czasach. Musiał mocno  starać się nie wpaść pod but Asyrii i zachować niezależność.
To za jego panowania zbudowano tunel dostarczający do Jerozolimy wodę a Sancheryb oblegał miasto – ten sam, który zburzył Babilon
To za panowania tego króla powstała część jednej z ksiąg Biblii a mianowicie Księga Przysłów

Hetyci – na początek abc


Hetyci to lud, który właściwie do końca XIX wieku był uznawany za legendarny, bo istniał tylko na kartach Biblii.

 

Dzisiaj chcę wam przedstawić tylko takie małe abc historii Hetytów i to co na ich temat przez tysiąclecia mówiło jedynie jedne źródło – Biblia.

 

Hetyta to tłumaczenie słowa Hitti, którym nazywano ten stary lud zamieszkujący Bliski Wschód.
Pojawiają się Hetyci już w opowieści o Abrahamie. Efron, od którego patriarcha kupił pole i jaskinię przeznaczoną na grób dla Sary, a w przyszłości siebie, Izaaka i Rebeki, Jakuba i Lei, to Hetyta.

Ewangelia Pseudo-Mateusza czyli jak to z osiołkiem i wołem było.


Ewangelia Pseudo-Mateusza to jeden z tych średniowiecznych apokryfów, które moim zdaniem, lepiej byłoby zakopać w niepamięci.
Dlaczego?
Należy on do tak zwanych ewangelii dzieciństwa, z tym, że rolę postaci głównej gra tu Maria.
Pierwotny tytuł miał brzmieć „Księga o narodzinach Marii”, a autorstwo przypisywano Jakubowi.
Później dodano na jej początek listy Hieronima do Chromacjusza i Heliodora. Tym tekstem chciano nadać powagi opowieści i przypisać jej autorstwo Mateuszowi.

Nowy Testament – Mateusz Ewangelista, nawrócony kolaborant cz.4


Mateusz Ewangelista, nawrócony kolaborant.
Był Żydem pracującym dla Rzymu, czyli okupanta. Pracował jako celnik w Kafarnaum.

Celników nie kochano nigdy, ani w starożytności, ani dzisiaj.
Nikt nie lubi oddawać swoich ciężko zarobionych pieniędzy na podatki, które jak uczy życie, wiecznie rosną. Te malejące, to rzadkość. Praca na państwowym etacie, to już inna bajka. Zwykle jest stabilna, pensja wpływa na czas i ma się mniejsze lub większe ulgi, opiekę zapewnioną przez pracodawcę.
Nie kocha się celników, ludzi ze skarbówki, komorników, ot tak jest i nic tego nie zmieni.
Gdy jednak pracodawcą poborców podatków, jest okupant sprawa staje często na ostrzu noża.
Celnik jest uznawany za kolaboranta, zdrajcę.

Nowy Testament – Tajemna Ewangelia Marka cz.3


Tajemna Ewangelia Marka – zaginiony apokryf czy zwykłe oszustwo?

Tekst Ewangelii Marka, który uznajemy za kanoniczny i jest częścią Nowego Testamentu, powstał za życia Piotra w Rzymie.
Mówią o tym Klemens Aleksandryjski i Hieronim.
Miał być autoryzowany przez Piotra.
Nie zamyka on jednak, wszystkich opowieści o Jezusie jakie spisał Marek. Część z nich miała powstać już po śmierci Piotra, gdy Marek przebywał w Aleksandrii.
Informacje o tym późnym czasie spisaniu Ewangelii Marka mamy od Ireneusza. Ten aleksandryjski tekst, jest nazywany „Tajemną (lub Sekretną) Ewangelią Marka” i budzi sporo emocji.

Nowy Testament – Marek, autor najkrótszej Ewangelii cz. 2


Marek, autor najkrótszej Ewangelii, jest bohaterem dzisiejszego tekstu.
Kilka pierwszych części serii „Nowy Testament”, będzie poświęconych jego autorom i postaciom znanym z jego kart, a nie omawianiu ilości i jakości zachowanych manuskryptów. O tych drugich będzie sporo, ale później.

Na pierwszy ogień idą autorzy czterech Ewangelii.

 

 

Marek pisze co Piotr opowiada.

 

Zaczynam od Marka, którego ewangelia, tak naprawdę nie jest jego opowieścią o Jezusie, a są to spisane słowa, przekaz tej historii, jaki zostawił Piotr.
Tak, apostoł, uczeń Jezusa, ten który się Go zaparł, chodził po wodzie i w końcu zginął za to/tego w co/którego wierzył.
Skąd wiemy, że Marek spisał opowieści Piotra?
Zacytuje tu Euzebiusza.

Translate »